به جای دونفر

طعم تلخ و تکراری بودن دارد اینجا،،،همینجایی که متروکه مانده!

ذهنم را میگویم...!

سخت نگیر درکش آسان است،

روزهای تکراری...

شب های بیخوابی...

عصرهای دلگیر...

کارهای حوصله سربر...

دوستانی که دیگر از دستشان دادی...

حتی معشوقه ای که دیگر نیست...

هه!

دنبال چه هستی!؟

تو فقط نفس داری،

زنده بودن که به نفس کشیدن نیست...

به حس دردهای مداوم که نیست...

به اتفاقات تلخ درون ذهنت هم نیست...

با که حرف میزنی؟!با منی که میشنوم؟یا منی که مینویسم...!

انگار جای دونفر زندگی کردن سخت است...

ولی سخت تر،مردن به جای دونفر است..